۱.با منابع خبرساز منصف باشید، اما ...

هميشه به مردم، شركت ها يا موسسات اين فرصت را بدهيد كه اگر در خبري كه تهيه ‏كرده‌ايد اتهامي عليه آن‌ها وارد شده، بتوانند به آن اتهام پاسخ بدهند. ‏

 

 

اجازه ندهيد قبل از اين كه خبري منتشر مي‌شود منبع‌تان آن را بخواند. اما مي‌توانيد ‏نقل قول‌هايي را كه از قول آن شخص در خبرتان استفاده كرده‌ايد برايش بخوانيد تا ‏مطمئن شود نقل قول‌ها صحيح است. بعضی وقت‌ها ممكن است يك منبع خبرساز تنها ‏در صورتي موافقت كند به شما وقت مصاحبه بدهد كه نقل قول‌هايش را قبل از انتشار ‏بخواند. سعي كنيد تا جايي كه امكان دارد در مقابل اين خواسته مقاومت كنيد. ضبط ‏مصاحبه و يادداشت برداري دقيق باعث مي‌شود ديگر نيازي به اين كار نباشد. اگر ‏مجبور به اين كار شديد، اين موضوع را روشن كنيد كه حاضر نيستيد محتواي يك نقل ‏قول را تغيير بدهيد تا به خواسته آن شخص خبرساز نزديك بشود. در ضمن، حتما ‏مهلتي تعيين كنيد تا منبع اصطلاحا «روي خبرتان ننشيند.» در ضمن، می‌توانیم روي ‏اين موضوع با منبع توافق كنيم كه يك نقل قول را به لحاظ ساختار زباني ويرايش كنيم ‏‏[تميز كنيم]، به خصوص وقتي منبع خبر هم زبان ما نباشد. اما اجازه نداريم معناي يك ‏نقل قول را تغيير بدهيم. اگر شخص خبرساز از شما خواست تا بخش عمده‌اي از ‏اطلاعات را حذف كنيد، نقل قول او را به طور كامل از خبرتان حذف كنيد و اگر ‏مي‌توانيد حتي از خير آن مصاحبه بگذريد و كل گفته‌هاي او را منتشر نكنيد.‏

۲.چطور شايعات را پوشش بدهيم؟

 

رويترز تلاش مي‌كند تنها اطلاعات تثبيت شده (‏Facts‏) را پوشش بدهد، نه شايعات را.

 

مخاطبان ما انتظار دارند ما خط بين شايعه و اطلاعات تثبيت شده را مشخص كنيم. بعضی وقت‌ها شايعات روي ‏بازارهاي مالي تاثير مي‌گذارند و اين جزو وظايف ما است كه به مخاطبان بگوييم چه عواملي روي نوسانات بازار ‏تاثير گذاشته است و سعي كنيم منشاء شايعات را پيدا کنیم و آن را از بين ببريم. اما گاهي اوقات نوسانات بازار آن ‏قدر سريع است كه مجبور هستيم قبل از پيدا كردن منشاء شايعه خبرمان را روي خط بفرستيم. ‏

 

۳.تصاوير گرافيكي خشونت‌آميز يا مستهجن

در كار روزمره خود با صحنه‌هاي خشونت‌آميز يا تصاويري رو در رو مي‌شويم كه ماهيت جنسي دارند. در مقام ‏روزنامه‌نگار، ما وظيفه داريم تصويري واقعي از آنچه اتفاق افتاده را به طور دقيق منعكس كنيم، اما در عين حال، ‏اين وظيفه هم بر دوش ما است كه انعكاس برخي از واقعيت‌ها يا تصاوير مي‌تواند باعث تخريب آبروي برخي از ‏افراد درگير ماجرا و بعضی مواقع تلقي نادرست از واقعيت‌ها بشود. ‏

 

نبايد خشونت را تميز جلوه بدهيم، عبارات زشت را از سخنراني‌ها در بياوريم يا براي بيان مسایل جنسي از ‏عبارات جايگزين و نرم‌تر استفاده كنيم. در عين حال، نبايد به شكل توجيه‌ناپذير يا با قصد تحريك يا شوكه كردن ‏مخاطب تصاوير واضح و جزیيات خشونت‌آميز را منتشر كنيم يا از زبان مستهجن استفاده كنيم.‏
بايد دليلي معتبر وجود داشته باشد كه چرا مجبور شده‌ايم چنين تصاويري را منتشر كنيم و چنين كاري اغلب به ‏تصميم يك دبير ارشد بستگي دارد. به هر حال، هميشه بايد در نظر بگيريم آيا واقعا درج اين مطالب براي انعكاس ‏واقعيت ضروري است يا خير. اين را هم بايد در نظر بگيريم كه مخاطبان ما در بازارهاي مختلف ممكن است ‏نيازها و درجه تحمل‌هاي متفاوتي داشته باشند. تصاوير واضحی كه به شبكه‌هاي تلويزيوني مي‌فرستيم [در واقع ‏شبكه ها تصميم مي‌گيرند آن را روي آنتن بفرستند يا نه) با مطالبي كه روي وب عرضه مي‌شود و در دسترس ‏همگان قرار مي‌گيرد متفاوت است. (در ايران، خبرگزاري‌هایی كه مطالب‌شان را فقط براي روزنامه‌ها مي‌فرستند ‏مي‌توانند تصميم‌گيري درباره استفاده از تصاوير گرافيكي خشونت‌آميز را به روزنامه‌ها محول كنند.]‏

 

۴.دستورالعمل ويژه: اساس منبع‌نگاري رويترز

 

شهرت ما به دقيق بودن و رهايي از غرض‌ورزي به خاطر اعتبار منابع‌مان است. گزارشگر يا دوربين رويترز ‏هميشه بهترين منبع براي مشاهده يك رويداد است. منبعی كه نامش بيايد هميشه بر منبعی كه نامش نيايد ترجيح داده ‏مي‌شود. ‏ما هيچ گاه نبايد به عمد اعتبار منبع‌مان را خراب كنيم، مثلا اطلاعاتي را از قول او بنويسيم و بلافاصله نقض آن ‏اطلاعات را به نقل از منبعی كه خواسته نامش ذكر نشود بياوريم، يا نبايد وقتي فقط يك منبع داريم بنويسيم منابع ‏گفتند. منابع ناشناس ضعيف‌ترين منابع هستند. تمام روزنامه‌نگارها بايد با اصولي كه در پي مي‌آيد آشنايي داشته ‏باشند.‏

 

برقراري رابطه با منابع و نگه‌داري آن‌ها
بايد به طور حرفه‌اي به منابع احترام بگذاريد و به آن‌ها اطمينان بدهيد با آن‌ها رفتاري منصفانه خواهيد داشت و با ‏اين كار منابع را براي خود نگه داريد.‏

اين امر به خصوص در مورد روزنامه‌نگاري مالي و اقتصادي بايد رعايت شود. در بسياري از موارد، عموم اين ‏حق را ندارند كه از اطلاعات اختصاصي شركت‌ها مطلع شوند.‏
‏ ‏
اما حتي در روزنامه‌نگاري سياسي هم، در برخي از كشورها ممكن است كه عموم حق نداشته باشند از عملكرد ‏دولت مطلع بشوند.‏

‏«اصول اخلاق حرفه‌اي» رويترز در مواردي به کار گرفته می‌شود كه به روابط خبرنگار و منبع مربوط مي‌شود ‏و موضوع هديه دادن، پرداخت هزينه سفر خبرنگار و فرصت‌هاي ديگري است كه به خاطر داشتن اطلاعات ‏داخلی شركت‌ها (‏Inside_information‏) پيش مي‌آيد. ‏

اصول كلي اين است كه ما بايد راه خودمان را برويم. ما خبرنگارها را ترغيب مي‌كنيم كه روابط خود را با ‏منابع‌شان گسترش بدهند، اما در عين حال از آن‌ها انتظار داريم خود را از آن‌ها جدا نگه دارند. نبايد در يك ماجرا ‏تا آنجا با منابع‌مان همسو بشويم كه اين سؤال پيش بيايد : آیا رابطه خبرنگار و منبع از رابطه حرفه‌اي فراتر رفته؟

اگر چه خوب است در خارج از ساعات كاري با منابع‌مان بيرون برويم و تفريح كنيم اما گذراندن بخش عمده‌اي از ‏وقت مان در ساعت غير كاري مي‌تواند به طور بالقوه بحران آفرين باشد يا منجر به غرض‌ورزي بشود.‏

يك راه خوب براي اندازه گيري اين كه آيا رابطه تان از يك حد حرفه‌اي با منبع فراتر نرفته اين است كه از خود ‏بپرسيد آيا همين زماني را كه با آسودگي خاطر با منبعي مربوط به يك طرف قضيه مي‌گذرانيد مي‌توانيد با يك منبع ‏از طرف ديگر قضيه هم بگذرانيد؟ اگر شك كرديد، با سردبير خود درباره موضوع صحبت كنيد.‏

۵.ساختار مقدماتي يك خبر

يك خبر خوب صاف و مستقيم مي‌رود سر اصل مطلب و تمام عناصر اصلي را در خود جا داده است – ‏شامل اطلاعات پیرامونی، پيشينه، ابعاد انساني ‏(‏Human_interest‏) رنگ و توصيفات. همه اين عناصر از ‏ابتداي خبر در هم بافته می‌شود ، نه اين كه تكه تكه زير هم چيده شود.‏

 

شيوه آزمايش شده و اثبات شده هرم وارونه را - كه عناصر يك خبر را به ترتيب اهميت زير هم قرار مي‌دهد – به ‏سختي مي‌توان کنار زد. چه كسي؟ چه چيزي؟ كي؟ كجا؟ چرا؟ چگونه؟ خب که چي؟ به عبارتي، پاسخ ‏سؤال‌هاي اوليه ژورناليستي بايد از همان جمله اول به طور شفاف براي خوانندگان روشن شود.

خبر بايد طوري ‏نوشته شود كه هر پاراگراف براي خود كامل باشد (‏self-contained‏) و خواننده بتواند خبر را از هر جا خواست ‏رها كند و دبير سرويس بتواند از هر جا خواست خبر را كوتاه كند.‏

خبر مي‌تواند از آنچه روزنامه‌نگاري امريكايي به آن يا پاراگراف كليدي (‏Nut_graph‏) مي‌گويد در پاراگراف ‏دوم يا سوم بهره ببرد. پاراگراف كليدي خبر را خلاصه مي‌كند و لب كلام و اهميت آن را در يك پاراگراف بازگو ‏مي‌كند.‏

به طور كلي، رويكرد «هرم وارونه» در مورد نوشتن ليد هم كارآيي دارد: ليد مي‌تواند با مهم‌ترين، جديدترين (و ‏در نتيجه خبري‌ترين) عناصر آغاز شود، و به دنبال آن جزیيات تكميلي مثل منبع بيايد. مثال: سود شركت فلان از ‏فلان مقدار به بهمان مقدار مي‌رسد اما قبلاً گفته مي‌شد از فلان مقدار به بهمان مقدار مي‌رسد (اول اطلاعات جديد).‏

ملزومات يك خبر‏

به مخاطبي فكر كنيد كه داريد خبر را براي او مي‌نويسيد. رويترز به طور كلي براي مخاطباني مي‌نويسد كه ‏متخصصان امور مالي هستند، تحصيل كرده‌اند، به آنچه در جهان مي‌گذرد علاقه‌مند هستند، به لحاظ مالي و سياسي ‏به طور كلي آگاه هستند. ممكن است تمام خوانندگان كارشناس نباشند، بنابراين فكر نكنيد مخاطبان همه چيز را ‏مي‌فهمند.‏

از خودتان بپرسيد: آيا خبر آن چيزي را كه در نظر داشتيد بيان مي‌كند؟ شفاف است يا مبهم؟

مطمئن شويد كه خبر به سؤال «خب كه چي؟» پاسخ بدهد. ببينيد آيا براي كساني كه تازه در جريان تحولات جديد ‏قرار گرفته‌اند قضايا را به طور شفاف توضيح داده ايد، ببينيد آيا در خبر اطلاعات پيراموني كه آخرين تحولات در ‏قالب آن معنادار مي‌شوند گنجانده شده است. در صورتي كه با خبر اقتصادي مالي سر و كار داريد، ببينيد آيا خبر ‏روي ارزش سرمايه‌گذاري متمركز شده است؟ اگر خبر معمولي مي‌نويسيد، ببينيد آيا «عنصر انساني» در آن ‏برجسته شده است؟

مطمئن شويد كه خبر متعادل، منصفانه و خنثي باشد؛ دنبال عباراتي بگرديد كه ممكن است باعث شود خواننده فکر ‏کند شما يك طرف ماجرا را گرفته‌اید مثل فلاني از آن مي‌ترسد يا فلاني اميدوار است، ... مراقب باشيد از كلماتي ‏مثل «ادعا مي‌كند» و عباراتي مثل «بنا بر گفته» با دقت استفاده كنيد؛ چون اين عبارات اين پيام را به خواننده ‏مي‌رساند كه ما در مورد آن چه مي گوييم شك داريم.‏

مطمئن شويد منبع‌نگاري شفاف و دقيق باشد.‏

ساده و كوتاه بنويسيد. از زبان شفاف و ساده استفاده كنيد؛ به جاي افعال مجهول از افعال معلوم استفاده كنيد. (بمب ‏‏10 نفر را «كشت» به جاي بمب ده كشته «به جا گذاشت.»)

كلماتي را كه به آنها نياز نيست حذف كنيد. مثل 21 ‏كشور «مختلف». «كه» را مي‌توانيد در بسياري از موارد حذف كنيد. به جاي اين كه بنويسيد او گفت «كه» حمله ‏انجام مي‌شود، در بسياري از موارد مي‌توانيد بنويسيد او گفت حمله انجام مي‌شود. از كلمات كوتاه استفاده كنيد. به طور كلي، بهتر است به جاي استفاده از صفت با استفاده از اسم و فعل ‏جزیيات اضافه كنيد.‏

 

۶.اخبار فوری را چطور پوشش بدهیم؟

بیشتر خبرهایی که تازه رخ داده‌اند، با نوشتن یک هشدار (‏Alert‏) منتشر شده و پیروی آن یک خبر فوری ‏‏(‏Urgent‏) نوشته می‌شود. بعد هم چند تا خبر تکمیلی(‏Update‏) اضافه می‌شود.‏

 

‏ ‏
Alert

هشدار که به آن ‏خبر سر ضرب (‏Snap‏)‏ هم گفته می‌شود سریع‌ترین محصولی است که رویترز تولید می‌کند.‏

هشدار:‏
‏- تا 80 حرف است که شامل فاصله‌های بین کلمات نیز می‌شود. البته می‌توانید به خاطر شفافیت تا 100 حرف هم ‏آن‌را کش ‏بدهید. [در فارس می‌تواند تا 120 حرف هم باشد.]‏
‏- در انگلیسی هشدار را با حروف بزرگ می‌نویسند‎ ‎‏(‏Capital_Letters‏)‏.‏
‏- باید منبع خبر داشته باشد.‏
‏- در زمان حال نوشته می‌شود.‏

هشدار به خواننده‌ها اطلاعات می‌دهد و جزییات اصلی ماجرا را در اختیار می‌گذارد. زمانی یک هشدار نوشته ‏می‌شود که پیش‌بینی کنید ممکن است خبری که در دست دارید مثلا روی بازار سهام یا تصمیمات مخاطبان‌تان ‏تاثیر ‏بگذارد یا آن خبر در سطح جهانی [در ایران در سطح ملی] ارزش داشته باشد. فکر کنید دارید یک تیتر بلند ‏‏می‌نویسید که منبع را هم در آن می‌آورید. ممکن است برخی از خبرها به چند تا ‏هشدار‏ نیاز داشته باشند. ‏‏تصمیم‌گیری درباره این که چه چیزی خبر است در زمانی که قصد دارید یک هشدار بنویسید مهم است. با ‏بی‌موقع ‏نوشتن ‏هشدار ارزش شان را زیر سؤال نبرید. شفافیت در این نوع خبر حیاتی است و منبع نویسی دقیق همچنان ‏باید ‏رعایت بشود. تنها زمانی می‌توانید منبع خبر را حذف کنید که ‏هشدار‏ درباره نتایج یک نشانگر اقتصادی باشد ‏‏که مدام منتشر می‌شود یا اتفاقی که از قبل قرار بوده رخ دهد. از کلمات ساده روزمره استفاده کنید و افعال ‏معلوم ‏در زمان حال. از آوردن زبان تخصصی یک حوزه که ممکن است برای همه قابل فهم نباشد پرهیز کنید. ‏می‌توانید ‏از عبارت‌های اختصاری که شناخته شده هستند استفاده کنید.‏
هشدارها به مخاطبان از جزییات کلیدی و حساس می‌گویند.‏
مثال:‏

کمپانی ‏ZX PLC‏ می‌گوید، آزمایشات پزشکی نشان می‌دهد تدفلاکس سرخ [یک داروی گیاهی سنتی] می‌تواند به ‏‏مداوای سرماخوردگی کمک کند.‏

خبر فوری (‏Newsbreak‏)‏

‏ وقتی خبری داغ است یا پشت یک ‏هشدار‏ می‌آید، خبر پیرو در قالب یک ‏خبر فوری‏ (که به آن ‏Urgent‏ هم ‏‏می‌گویند) روی خط می‌رود.‏

در ‏خبر فوری‏ به اطلاعات جدید مقداری پیشینه و اطلاعات پیرامونی اضافه می‌شود تا آن ‏اطلاعات معنادار بشود. ‏‏خبرهای فوری اغلب باید کلمه ‏فوری را در تیتر همراه داشته باشند. اما ‏اگر قرار است‏ صرفا به عنوان اولین خبر ‏از یک سلسله اخبار باشد، می‌توان کلمه ‏فوری آن‏ را ‏در تیتر حذف کرد.‏

هر ‏هشدار، یا ‏خبر فوری‏ باید کد خبری خود را داشته باشد و هر آنچه روی خط می‌رود باید روی خط بماند ‏و خبر ‏جدید نباید جایگزین خبرها یا ‏هشدارهای پیشین بشود.‏

اگر خبری آن‌قدر مهم نیست که مثلا روی بازار سهام تاثیر بگذارد، اما به هر حال باید سریع‌تر از خبرهای عادی ‏‏روی تلکس برود، می‌توان با یک ‏خبر فوری‏ خبر را شروع کرد و ظرف 30 دقیقه اولین ‏خبر تکمیلی‏ را روی ‏خط ‏فرستاد.‏

بیشترِ ‏خبرهای فوری از دو پاراگراف فراتر نمی‌روند. تنها در صورتی سه ‏پاراگراف بنویسید که اطلاعات تان ‏پیچیده باشد و به پیشینه، اطلاعات پیرامونی و یک نقل قول ‏کلیدی نیاز داشته باشد. در این صورت ‏این خبرها‏ نباید ‏از 100 کلمه فراتر برود. در صورتی که در انبار پیشینه‌تان اطلاعات مربوط به این اخبار را دارید می‌تواند خبر ‏فوری تان را بلندتر بنویسید. البته در صورتی که مهلت زمانی بین ‏هشدار‏ ‏و خبرفوری‏ را از دست ندهید.‏

سرعت حیاتی است. هدف‌تان باید این باشد ظرف حداکثر ده دقیقه پس از ‏هشدار، خبر فوری‏ را روی خط ‏بفرستید.‏

ذکر اطلاعات پیرامونی و توضیح ماجرا در تمام ‏خبرهای فوری‏ حیاتی است.‏

هشدارها به مخاطبان از جزئیات کلیدی و حساسی می‌گویند.‏

اگر پس از نوشتن یک ‏خبر فوری‏ هنوز مطالبی دارید که تمایل دارید آن را روی خط بفرستید، سریع یک ‏خبر ‏تکمیلی‎‏ بنویسید. اگر می‌توانید همان تیتر و لید را استفاده کنید و مطالب جدید را پایین خبر بیاورید.‏

اگر خبر فوری همه چیز را به خوبی پوشش داده باشد نیازی نیست تمام جزییاتی را که در سلسله‌ای از هشدارها ‏آمده در یک خبر فوری زیر هم بچینید.‏

محتوای ‏خبر فوری

خبر فوری باید عناصر زیر را داشته باشد:‏

‏- اطلاعات اصلی، منبع خبر، توضیح وضعیت (مثلا: رئیس شرکت ‏IBM‏ در یک نشست خبری) و عنصر زمان.‏

‏- «خب که چی؟» خبر را توضیح بدهد. خبر را در قالب اطلاعات پیرامون آن خبر توضیح بدهید. ‏باید قصه خبر ‏را تعریف کنید، اهمیت آن را برجسته کنید، آن را مقایسه کنید، و اگر واکنشی به آن وجود دارد ‏آن واکنش را در ‏همان ‏خبر‏ بیاورید.‏

‏- یک نقل قول رسمی ارجح است، اما اگر چنین نقل قولی ندارید، نیازی ندارد خبر را نگه دارید و آن را روی خط ‏‏نفرستید.‏

‏- در مواقعی که خبر طی یک برنامه از قبل پیش‌بینی شده رخ داده (مثلاً سفر رییس‌جمهوری به کشوری دیگر یا ‏‏برپایی جشنواره‌ای سینمایی) خبرنگارها باید از قبل پیشینه‌آماده کنند، از قبل به سراغ منابع بروند و از آن‌ها ‏درباره ‏نتایج آن اتفاق نظرخواهی کنند. باید درباره مثبت و منفی بودن ماجرا نقل قول‌هایی از قبل داشته باشید. ‏حواستان ‏باشد، وقتی از این نوع نقل قول‌ها استفاده می‌کنید باید اضافه کنید که فلانی «قبل» از برپایی نشست ‏گفت، ...‏

مثال:‏

خبر فوری: شرکت ‏ZX‏ می‌گوید، تحقیقات مداوای سرماخوردگی به نقطه خوبی نزدیک شده است

لندن، آگوست 7 (رویترز) – والکن سان بارستر رئیس شرکت ‏ZX Plc‏ دوشنبه گفت که تحقیقات پزشکی این ‏‏شرکت انگلیسی برای پیدا کردن راهی برای درمان ویروس سرماخوردگی زتا نتایج خوبی داشته است.‏

‏«ما هنوز در مورد استفاده از این دارو برای مداوای ویروس سرماخوردگی زتا محتاط هستیم، اما فاز دوم ‏آزمایشات با ‏استفاده از تِدفلاکس سرخ نتایج خوبی داشته است. همه چیز خوب به نظر می‌آید،» این را سان بارستر ‏‏طی بیانیه‌ای پس از اعلام نتایج تحقیقات شش ماهه شرکت گفت.‏



خبر تکمیلی (‏The Update‏)‏
‎ ‎
خبر تکمیلی دوباره نویسی خبر اولیه است. در خبر تکمیلی باید آخرین تحولات، واکنش‌ها، ‏اطلاعات پیرامونی و ‏‏توضیحات، تحلیل و پیشینه به هم بافته بشود. عبارت «خبر تکمیلی» در تیتر می‌آید. اولین خبر تکمیلی با عنوان ‏‏‏«خبر تکمیلی 1» متمایز می‌شود و به همین ترتیب «خبر تکمیلی 2،» ...‏

خبر تکمیلی باید کد خبری خودش را داشته باشد و خبر تکمیلی جدید نباید جایگزین خبر تکمیلی پیشین ‏بشود.‏

خبر تکمیلی 1 که پس از ‏خبر فوری‏ نوشته می‌شود نباید بیشتر از 200 کلمه یا بیشتر از پنج یا شش ‏پاراگراف ‏باشد، مگر این که مطالبی از پیش نوشته شده در آن گنجانده شده باشد. خبر تکمیلی 1 باید حداکثر 30 ‏دقیقه پس از ‏‏خبر فوری‏ به دست مخاطبان برسد. اگر موضوع خبر مهم است و ممکن است خبرهای تکمیلی ‏بعدی هم روی خط ‏بروند، آن خبرها نباید بیشتر از 600 کلمه باشند.‏



مثال

خبر تکمیلی 1- سهام شرکت ‏ZX‏ به خاطر امید به درمان سرماخوردگی اوج می‌گیرد

‏(در این خبر تحلیل و نقل قول اضافه شده است.)‏

پنی ورت‏

لندن، 7 آگوست (رویترز) – سهام شرکت داروسازی انگلیسی ‏ZX Plc‏ دوشنبه پس از آن که این شرکت اعلام ‏‏کرد آزمایشات جدید پزشکی‌اش با استفاده از یک گیاه درمانی به نام تدفلاکس ممکن است منجر به درمان سرما ‏‏خوردگی بشود 25 درصد اوج گرفت.‏

سهام این شرکت به رغم درآمدهای نه چندان زیاد همیشگی، به خاطر امکان مداوای ویروس سرماخوردگی زتا ‏که ‏در آستانه هزاره جدید میلادی عامل بیماری عالم‌گیر سرفه و عطسه بوده از مرز 10.50 پوند گذشت.‏

‏«ما هنوز در مورد استفاده از این دارو برای مداوای ویروس سرماخوردگی زتا محتاط هستیم، اما فاز دوم ‏آزمایشات با ‏استفاده از تِدفلاکس سرخ نتایج خوبی داشته است. همه چیز خوب به نظر می‌آید،» این را سان بارستر ‏‏طی بیانیه‌ای پس از اعلام نتایج تحقیقات شش ماهه شرکت گفت.‏

درآمدهای شش ماهه اول شرکت ‏ZX‏ تا 30 ژوئن بدون کسر مالیات 302 میلیون پوند و تقریباً نسبت به دوره ‏قبلی ‏که به 293 میلیون پوند رسیده بود تغییر زیادی نکرده. آمارهای فروش 12 درصد رشد داشت و به ‏‏1.27 میلیارد ‏پوند رسیده بود و سود سالانه سهام دو پنس بود.‏

همین 18 ماه پیش، شرکت ‏ZX‏ 300 میلیون پوند برای خرید شرکت هلندی گراس گرون پرداخت و کار را روی ‏‏گیاه درمانی تدفلاکس سرخ، که یک داروی سنتی است و برای درمان سرما خوردگی استفاده می‌شود، آغاز کرد.‏

مانکس شیرواتر تحلیل‌گر امور پزشکی در موسسه کارگزاری تورن گراس‌تِر گفت این خبر مثل یک بمب ‏است. ‏‏«همه دیگر باور کرده‌اند که سان باستر به هر چه دست بزند طلا می‌شود. اگر آن‌ها از نتایج آزمایش ‏تدفلاکس ‏راضی هستند پس حاضرند تمام زندگی خود را روی آن بگذارند،» شیرواتر گفت.‏

خبرهای تکمیلی پیرو

همین طور که یک خبر پا می‌گیرد (بر آخرین تحولات آن اضافه می‌شود)، می‌شود آن را تکمیل کرد و یک خبر ‏‏تکمیلی را روی خط فرستاد. مثلا خبر تکمیلی – شاه تایلند 2، خبر تکمیلی – شاه تایلند 2، ...‏

بد نیست زیر خط تیتر یک جمله اضافه شود که در خبر تکمیلی جدید چه چیزهایی افزوده شده است. (مثلا: ‏در ‏پاراگراف سوم نقل قول‌های شاه آمده است.)‏

خبر تکمیلی همیشه باید شامل آخرین اطلاعات و تحلیل‌ها باشد. به یاد داشته باشید: وقتی خبر تکمیلی ‏می‌نویسید ‏ممکن است آخرین اطلاعاتی که به دست آورده‌اید مهم‌ترین اطلاعات نباشد. می‌توانید این اطلاعات را ‏کنار ‏اطلاعاتی بگذارید که در لید آورده‌اید یا لید را دست نخورده باقی بگذارید و اطلاعات را جایی پایین‌تر در ‏خبر ‏بیاورید. اگر لید همچنان مهم‌ترین خبر را می‌رساند و هنوز نسوخته (هنوز آخرین خبر است)، ‏نیازی ندارید لید را ‏تغییر بدهید.‏

خبرهای تکمیلی باید اطلاعات خبرهای قبل را در خود جا بدهند. این باعث می‌شود دبیران مطمئن باشند که ‏بخشی ‏از محتوای خبر حذف نشده و همچنین بتوانند اشتباهات خبرهای قبلی را اصلاح کنند. باید تمام ‏ملاطی که مثلا در ‏خبر تکمیلی 2 آمده در خبر تکمیلی 3 هم آورده شود و همین طور الی آخر.‏

همه خبرهای تکمیلی باید کد خبری خودشان را داشته باشند. خبرهای تکمیلی نباید جایگزین خبر فوری‏ ‏شوند. ‏
اما خبرهای تکمیلی می‌توانند جایگزین خبرهای تکمیلی پیشین خود بشوند. در پایان روز آنچه روی خط باقی ‏‏خواهد ماند، ‏هشدار‏ (در صورتی که ‏هشداری‏ نوشته شده باشد)، ‏خبر فوری‏ (یا اولین خبر) و آخرین ‏خبرتکمیلی ‏است به اضافه تحلیل‌ها و غیره.‏

شماره بندی خبرهای تکمیلی با پایان روز تمام می‌شود و اغلب خبرهای بعدی دوباره از نیمه شب با ارسال یک ‏‏خبر معمولی(‏Spot_Story‏) آغاز می‌شود و به دنبال آن دوباره یک خبر تکمیلی 1 فرستاده می‌شود و به همین ‏‏ترتیب الی آخر. ‏

البته تصمیم درباره فرستادن سری دوم خبرهای تکمیلی به شرایط بستگی دارد و اگر خبری یازده شب رخ ‏داد، ‏شاید بهتر باشد شماره بندی خبرهای تکمیلی ادامه پیدا کند.‏

برنامه پوشش اخبار(‏The skedline‏)‏
‏ بیشتر به درد دفاتر خبرگزاری‌ها و خبرنگارهایی می‌خورد که خارج از مرکز کار می‌کنند]‏

به دبیر خود یا به مرکز خبرگزاری اطلاع بدهید که قصد دارید خبر را به چه ترتیبی با خبرهای تکمیلی خود ‏‏پوشش بدهید. مثلا بگویید که قصد دارید یک تحلیل بفرستید، یا درباره یکی از چهره‌های اصلی یک گزارش از ‏شخص بنویسید. ‏Skedline‏ را می‌توانید روی خط بفرستید تا مشتری‌های خبرگزاری آگاه بشوند که ‏موضوع ‏خبری روز چیست و آن‌ها باید منتظر چه چیزهایی باشند. اما در عین حال ‏این برنامه‏ به دبیران شما هم ‏کمک ‏می‌کند تا بفهمند که شما قصد دارید خبر را چه‌طور پوشش بدهید.‏

پروسه ‏هشدار، ‏خبر فوری‏ و ‏خبر تکمیلی‏ که به عمق یک خبر می‌رود برای این طراحی شده تا ‏بتوانیم اطلاعات ‏را سریع به مخاطبان منتقل کنیم. در مورد خبرهایی که بنا بر یک تقویم زمانی رخ ‏می‌دهند، مثلا نشستی خبری یا ‏اعلام نشانگرهای اقتصادی و سخنرانی‌ها باید خودمان را از قبل آماده کنیم. ‏

نکته

‏- تا جایی که می‌توانید از قبل پیشینه و ‏اطلاعات پیرامونی خود را‏ بنویسید. وقتی خبری رخ می‌دهد کاری که ‏می‌ماند این است که ‏لیدی برای آن بنویسید و یکی دو نقل قول اضافه کنید و پیشینه و ‏اطلاعات‏ را به آن پیوند ‏بزنید.‏

‏- دبیران در بسیاری از موارد می‌توانند به نوشتن خبرهای تکمیلی کمک کنند و دست خبرنگار را باز بگذارند ‏که ‏در حوزه به دنبال اطلاعات جدید باشد.‏

‏- برای پوشش اتفاقات مهم تعداد خبرنگارها را دو برابر کنید. مثلاً برای پوشش یک سخنرانی مهم که از تلویزیون ‏‏پخش می‌شود. به این شکل خبرنگارها می‌توانند به یکدیگر در نوشتن ‏هشدار ها، ‏خبرهای فوری و خبرهای ‏‏تکمیلی کمک کنند.‏

‏- بی جهت خبرها را تکه تکه نکنید. بیشتر خبرهای سلسله‌ای (سریال‌وار) شامل یک ‏ خبر ‏اصلی ‏‏(‏Trunk_story‏) هستند که هر وقت نیاز باشد با افزودن یک خبر تکمیلی تکمیل می‌شوند. نیازی نیست بعد ازهر ‏‏خبر فوری‏ یک خبر تکمیلی بنویسید، مگر آن که واقعا خبر یا اطلاعات جدید و متفاوتی به دست آورده باشید.‏

‏- همیشه با ارسال ‏برنامه پوشش اخبار‏ یا گفت وگو با دبیران به آنهااطلاع دهید که قصد دارید خبرهای تکمیلی ‏ارسال کنید.

 

۷.رهايي از غرض‌ورزي

طرف كسي را نگيريد، همه طرف ها را منعکس كنيد.‏

 

در مقام روزنامه‌نگار نبايد ما را متعلق به گروهي خاص يا كسي كه حامي يك طرف ‏يك درگيري است بشناسند.‏
‏ ‏
خبرهايي كه مي‌نويسيم يا عكس‌هايي كه مي‌اندازيم بايد منعكس كننده تمام طرف‌هاي ‏يك مواجهه يا يك موضوع باشند نه يك طرف آن. این کار باعث مي‌شود تا ‏روزنامه‌نگارهاي بهتري باشيم. چون در هر مرحله از جمع‌ كردن اطلاعات اين ‏سئوال را از خود مي‌پرسيم كه چه چیزهایی می‌دانیم؟ و چه چيزهاي ديگري را بايد ‏بدانیم؟

اگر درباره شركتي مي‌نويسيد كه شركت كوچك‌تري را در خود ادغام مي‌كند بايد اين ‏فرصت به شركت كوچك‌تر هم داده شود تا نظرات خود را ابراز كند.‏

همين‌طور، در يك مواجهه نظامي يا سياسي، هميشه حداقل دو طرف ماجرا قرار دارد ‏كه بايد در نظر گرفته شوند و اگر چنين نكنيم ممكن است مورد اين اتهام قرار بگيريم ‏كه به گفته‌هاي طرف‌هاي مختلف فضا براي اظهار نظر نداده‌ايد.‏

نكته كليدي در اين بين اين است كه اين عيني‌گرايي به اين معنا نيست كه هميشه به دو ‏طرف يك ماجرا به يك اندازه فضا داده شود.‏

عامل اقدامي خبيثانه يا رهبر يك گروه افراط‌گراي سياسي بايد فضاي كم‌تري از ‏قربانيان يا جريان اصلي سياسي يك مملكت داشته باشد.‏

با اين حال، هميشه بايد تلاش كنيم تا به شكلي وسواسي منصف باشيم و تعادل را ‏رعايت كنيم. ادعاها نبايد به عنوان اطلاعات ثابت‌ شده در خبر آورده شوند. اتهامات ‏نبايد اين حس تقصير و گناه را منتقل كنند. وظيفه اين است كه منصف باشيم و اين ‏امكان را به طرف‌هاي يك درگيري بدهيم كه نظرات خود را ابراز كنند.‏

هنگام استفاده از عبارات بايد مواظب بار كلمات باشيم. عباراتي مثل «ادعا مي‌شود» ‏يا «بنا بر گفته‌هاي» نشان مي‌دهد كه درباره آنچه نوشته‌ايم شك داريم. عباراتي مثل ‏‏«از آن مي‌ترسد» يا «او اميدوار است» ممكن است اين تصور را به وجود بياورد كه ‏داريم طرف كسي را مي‌گيريم. فعل‌هايي مثل موفق نشد، اصرار داشت، ممكن است ‏اين تصور را به وجود بياورد كه نويسنده دارد قضاوت مي‌كند. بهتر است از اين ‏عبارت‌ها پرهيز شود. اگر به آنچه مي‌نويسيم فكر كنيم شيوه نوشتن مان بهتر می‌شود.‏

 

۸.بصری فکر کنید

 

خبرنگارهايي كه گزارش‌هاي در صحنه (‏witness_reports‏) مي‌نويسند، بايد بصري فكر كنند (‏think visual‏) ‏و خبري بنويسند كه نشان بدهد آنها در صحنه حضور داشته‌اند.‏

 

رویترز می‌گوید اگر در تحريريه نشسته‌ايد و خبري را تهيه مي‌كنيد ايرادي ندارد بخشي از توصيفات را از خبر ‏تلویزیون بگیرید، با اين شرط كه اظهاراتي را كه از تلويزيون مي‌شنويد قاطي ديده‌هايتان نكنيد (اگر ديده‌هايتان ‏صرفا اطلاعات و جزیيات صحنه باشد و بحث‌برانگيز هم نباشد نيازي نيست ذكر كنيد آن‌ها را در تلويزيون ‏ديده‌ايد).‏

نقل قول‌هاي رنگ دار و زنده و پيشينه‌ای كه مي‌توانند به يك خبر خشك روح و حيات ببخشند بايد درلا به لای ‏اطلاعات دیگر بافته شوند و نبايد تافته جدا بافته باشند. [هر جا لازم بود مقداري پيشينه بياوريد، حتي اگر به نيم ‏جمله نياز باشد. بعد مقداري اطلاعات، بعد رنگ، بعد دوباره پيشينه، بعد يك نقل قول و همين‌طور الي آخر.]‏

خبرهاي رنگ دار نيازي به صفت‌هاي عجيب و غريب و فعل هاي دراماتيزه كننده ندارند. بيشتر از همه به ‏تصويري تازه و زنده از موضوع نياز دارند، گلچيني از نام‌هايي كه معنا را درست منتقل كنند، و فعل‌هاي معلوم، ‏زنده و پر حركت.‏

به جای یک خانه غول‌آسا بنویسید خانه‌ای که 15 اتاق خواب داشت...‏
به جای یک کلکسیون پروانه حیرت‌انگیز بنویسید کلکسیونی شامل بیش از سیصد نوع پروانه‌‌های کم یاب افریقایی.

۹.خبرنگار خوب چه کسی است؟

 

در كتاب راهنماي خبرنويسي رويترز در پاسخ به اين پرسش كه يك خبرنگار خوب در رويترز به چه كسي گفته ‏مي‌شود آمده است: ‏

 

يك خبرنگار خوب كسي است كه ‏

‏- دقت هميشه برايش مقدس باشد؛
‏- هميشه با صداي بلند اشتباه خود را اعلام و تصحيح كند؛
‏- هميشه به دنبال تعادل و رهايي از غرض‌ورزي باشد؛
‏- هميشه به مدير خود نشان بدهد در خبري كه نوشته منافعي را دنبال نمي‌كند؛
‏- هميشه از منابع خود در مقابل مقامات حفاظت كند؛
‏- هميشه از آوردن نظرات خود يا «سرمقاله‌اي» كردن خبرش امتناع كند؛
‏- هيچ‌وقت دروغ ننويسد يا خبر كسي ديگري را ندزدد؛
‏- هيچ‌گاه عكسي را خارج از استاندارها و عرف (عکسی که به خاطر كيفيت‌اش اديت مي‌شود) اديت یا در آن ‏دست‌كاري نكند و‏
‏- هيچ‌گاه براي دريافت خبر به كسي پول ندهد و از كسي رشوه دريافت نكند.‏

منبع:www.jadidnews.com