مصاحبه سپیده توکلی
سپیده توکلی به اندازه عناوینی که کسب کرده، مشهور شده است؟ به نظر می رسد نسبت به ورزشکاران دیگر پرداخت کمتری روی کسب مدال های شما در رسانه ها صورت گرفته باشد؟
البته به این شکل هم نیست، اکثر مطبوعات ورزشی در مورد مدال های من مطالبی را به چاپ رساندند اما خب به طور کل رشته دو ومیدانی کمتر در کانون توجه رسانه ها قرار می گیرد که عناوین من هم شامل این امر شد. ولی نهایتا از همین توجه اندک هم راضی هستم.
کسب گردن آویز طلای مسابقات غرب آسیا چه حس وحالی داشت؟
بسیار خوشحال کننده، این مسابقات در 3 روز متوالی برگزار شد که من در روز اول با تکرار رکورد خانم زهرا نبی زاده، پرش 1.76 سانتی متری داشتم و طلای پرش ارتفاع را کسب کردم و روز دوم و سوم هم مسابقه 7 گانه شروع شد که در این قسمت هم با اخذ 4542 امتیاز، توانستم طلای غرب آسیا را بگیرم. در کل سطح مسابقات نسبت به بازی های برون مرزی که در گذشته شرکت کرده بودم خیلی خوب بود.
در رابطه با آیتم هفتگانه توضیح بیشتری می دهید؟
بله، در همین مسابقات، صبح روز اول 100 متر بامانع و پرش ارتفاع برگزار شد و بعد از ظهر همان روز پرتاپ وزنه و 200 متر. صبح روز بعد، پرش طول و پرتاپ نیزه بود و بعد از ظهر هم سخت ترین مسابقه، یعنی دو 800 متر برگزار شد.
تخصص شما در پرش از ارتفاع است، چگونه موفق شدید طلای هفت گانه را کسب کنید؟
یک ماه نیم قبل از بازی ها زیر نظر خانم آنا ربانی تمرینات پرتاب نیزه و وزنه را انجام دادم. تا آن زمان این کار را نکرده بودم، هرچند امتیازی که از پرش ارتفاع گرفتم کمک کرد که به قهرمانی برسم. من حتی مطمئن نبودم هفت گانه را به پایان برسانم اما خدا را شکر که اول شدم.
اردویی را هم برای آمادگی در این بازی ها سپری کردید؟
خیر، به خاطر این که اکثر بچه های ملی پوش در تهران بودند، لزومی برای برپایی اردو نبود. در رشته دو و میدانی هر ورزشکار، مربی خصوصی برای خودش دارد و نیازی به هماهنگی با سایر ورزشکاران نیست تا اردو و تمرینات تیمی در نظر گرفته شود. هر چند قرار است برای بازی های آسیایی گوانجو اردویی بر پا شود.
و نهایتا تیم ما در غرب آسیا نائب قهرمان شد، بحرینی ها شایستگی قهرمانی را داشتند؟
والله ورزشکارانی از اتیوپی، کنیا و سایر کشور های آفریقایی تیم بحرین را تشکیل داده بودند و ما با آنها رقابت کردیم نه تیم ملی بحرین. ضمن این که ما فقط 7 ورزشکار را در این مسابقات داشتیم این در حالی است که معمولا تیم های میزبان از تیم کامل خود استفاده می کنند.
البته این هفت نفر فقط در بخش بانوان بود، ما در رده بندی کلی دوم شدیم. . .
بله، ما 16،17ورزشکار هم در قسمت آقایان داشتیم که آن ها اول شدند اما در مجموع تیم ما نائب قهرمان شد.
بابت مدال ها، پاداشی هم به شما تعلق گرفت؟
(با خنده) کسی به ما قول پاداش نداده بود که بخواهد آن را عملی کند. مدال هایی که خودمان می گیریم بهترین پاداش برایمان است.
با توجه به این که اکثر کشورهای غرب آسیا را مسلمانان تشکیل می دهند، آیا پوشش ورزشکاران آن ها مطابق با فرهنگ و مذهبشان بود؟
نه، اصلا، آن ها فقط نام کشورهای اسلامی را یدک می کشند و لباس هایی را که استفاده می کردند، زمین تا آسمان با چیزی که ما می پوشیدیم، فرق داشت.
لباس هایی که فدراسیون به شما می دهد مشکلی ندارد؟
خیلی کم از آن ها استفاده می کنیم و به شخصه ترجیح می دهم با هزینه خودم، لباس با کیفیت تری را با همان فرم خاص، تهیه کنم.
آیا این هزینه هایی که می کنید، تا به حال برگشتی هم داشته است؟
خیر، بیشتر این هزینه را خانواده ام متحمل شده اند، البته ما این کار را برای راحتی خودمان می کنیم. هر کدام از این لباس ها 300 تا400 هزار تومان بیشتر هزینه ندارد و خیلی هم زود خراب نمی شود.
توانایی این را دارید که در گوانجو رکوردتان رابهبود بخشید؟
تمام تلاش ام را می کنم تا در این چند ماه به شرایطی برسم که این اتفاق بیفتد. قبل از مسابقات 20 روز بدنسازی فشرده دارم و بعد از آن ریکاوری را پشت سر می گذارم تا آماده بازی ها شوم. اما این را هم باید بدانید که هیچ گاه رکوردهایی که در تمرینات به ثبت می رسد در مسابقات تکرار نمی شود. زیرا شرایط و جو مسابقات بسیار متفاوت با تمرین است. مثلا در مسابقات اگر نفر سوم یا چهارم باشید که قرار است از روی مانع بپرد با ارزیابی پرش نفرات قبل، انگیزه لازم را پیدا می کنید یا بر عکس، ممکن است اعتماد به نفس خود را از دست بدهید.
رقبایتان در این مسابقات چه کسانی هستند؟
دو میدانی کاران شرق آسیا، خصوصا ورزشکاران چین و ژاپن و البته قزاقستانی ها. ما همه تلاشمان را کرده ایم که ورودی بازی های گوانجو را به دست آوریم و مطئنا با انگیزه بالایی به مصاف ان ها می رویم.
آیا امکانات لازم آمادگی، جهت رویارویی با آن ها را در اختیار دارید؟
خیر، اکثر آن ها کمپ های مخصوص برای ورزشکارانشان احداث کرده اند اما ما فقط می توانیم دو ساعت در ورزشگاه آزادی تمرین کنیم که اگر دیر بشود ما را بیرون می اندازند. مجموعه ورزشی آفتاب انقلاب هم صبح روزهای فرد در اختیارمان بود که با اعتراض و نامه ای که از فدراسیون گرفتیم، موفق شدیم شیفت صبح روزهای زوج را هم به دست آوریم.
ملی پوشان دو میدانی از لیگ داخلی ما انتخاب می شوند یا مسابقات انتخابی برگزار می شود؟
چند سالی هست که مسابقات داخلی پویایی در بخش بانوان نیست. معدود مسابقات داخلی هم که در نظر گرفته می شود، شخصا به دنبال ثبت نام و حضور در آن ها باید اقدام کنیم. برای ملی پوش شدن هم فدراسیون رکورد هایی را در نظر می گیرد و کسی که بهترین رکورد را داشته باشد به عضویت تیم ملی در می آید
یعنی اگر در مسابقات آتی، سپیده توکلی نتواند به رکورد مورد نظر دست پیدا کند، پیراهن تیم ملی را از دست می دهد؟
بله، دقیقا همین طور است و این باعث می شود که برای حفظ جایگاهمان تلاش مداوم داشته باشیم. من از سال 84 تا به حال در تیم ملی بوده ام.
تا به حال چه عناوینی را کسب کرده اید؟
سال 2007 در مسابقات داخل سالن ماکائو مقام پنجم مانع و پرش ارتفاع، جوانان آسیا در اندونری مشترکا سوم شدم که با قانون خطا شماری به رتبه چهارمی رسیدم و سرانجام در مسابقات بین المللی مالزی هم مدال نقره را به دست آوردم. در گوانجو سال قبل هم مصدوم شدم و به سختی بازی ها را ادامه دادم و بعد از آن هم دو طلا در غرب آسیا گرفتم.
خودتان فکر می کنید که در این مدت چقدر پیشرفت کرده اید؟
در این مدت تجربه و اعتماد به نفس لازم را پیدا کرده ام. پارسال در شک و تردید بودم که رکورد خودم را تکرار می کنم یا نه. . . ولی امسال مطمئن بودم که قهرمان خواهم شد. ضمن این که از نظر تیمی هم پیشرفت هایی را داشته ایم، ما سال گذشته فقط یک مدال را گرفتیم اما امسال 8 مدال را کسب کردیم.
اگر رئیس فدراسیون می شدید چه می کردید؟
الان فدراسیون ما مشغول استعداد یابی است که من هم آن را ادامه می دادم. همچنین سعی می کردم قانونی بگذارم تا باشگاهها مجبور شوند علاوه بر آقایان، بانوان را نیز به عضویت خود در آورند.
تا چه زمانی به ورزش حرفه ای خود ادامه می دهید؟
والله ورزشکارایی هستند که با سن 31 32 سال همچنان حضور دارند ولی من دوست ندارم که خیلی سختی بکشم. تا جایی که قدرت داشته باشم ادمه می دهم.
قدو وزنتان چقدر است؟ رژیم غذایی هم در برنامه تان وجود دارد؟
181 سانت قد و 68 کیلو وزن دارم. رژیم غذایی خاصی ندارم اما در ارتباط با تغذیه ام با مربیان مشورت می کنم.
رابطه تان با سایر ورزشکاران خانم چطور است؟
همان طور که گفتم ما به صورت انفرادی تمرین می کنیم و فقط در حین مسابقات با هم هستیم. با این وجود رابطه بسیار خوب و صمیمی با یکدیگر داریم.
کمی از خودتان بگویید؟
متولد 1367 هستم. از کودکی شنا کار می کردم و بعد از آن هم آمادگی جسمانی. در مسابقات آموزش و پرورش، رشته دو و میدانی شرکت کردم. تا قبل از آن به این رشته، فکر هم نمی کردم. در رشته کاراته به کمربند قرمز هم رسیدم ولی مربیانم ترجیح دادند که کاراته را ادامه ندهم. پدرم،حسین توکلی در تیم کیان فوتبال بازی می کرد و به همراه مادرم تاثیر زیادی در پیشرفتم داشته اند. یک برادر هم دارم که سه سال از من بزرگتر است و خیلی رشته من را دوست دارد.
تا به حال شده که بیرون از ورزشگاه بخواهید از چیزی بپرید ولی نتوانسته اید؟
(می خندد) به این موضوع فکر هم نکرده بودم. ولی خوب، معمولا 13 بدرها با پسرهای فامیل کری خوانی زیادی داریم و مشخصا در پرش شکست شان می دهم.
در چه مقطعی تحصیل می کنید؟
دانشجوی مهندسی صنایع دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز هستم. حضور در تمرینات باعث می شود که غیبت زیادی در دانشگاه داشته باشم. عده ای از استاد ها غیبت ام را موجه می دانند ولی بعضی از آن ها هم درس ام را حذف کردند.
به سینما علاقه دارید؟
فقط در حد این که بخواهم ببینم. بازیگران مورد علاقه ام هم نیکول کیدمن، حامد کمیلی و مهناز افشار هستند.
فوتبال را چطور؟
آره، طرفدار تیم پرسپولیسم.
در خانه بیشتر کتاب می خوانید یا آشپزی می کنید؟
من خیلی کم در خانه هستم. از آشپزی کردن که متنفرم اما اگر رمان خوبی به دستم برسد حتما آن را می خوانم.
بدترین خاطره ورزشی تان. . .
کسب مدال نقره برای هر ورزشکاری بسیار تلخ است. من در مالزی این مدال را کسب کردم. ولی چون اولین مدال برون مرزی ام بود کمی از تلخی اش کاست.